Kum Saatinde Kumkapı
Alıntı
'Baci, İstanbul'un neresınde oturisız?'
'Kumkapı'da.'
Hazal'ın gözleri parladı. İstanbul'u hiç bilmezdi, fakat kocasından duyduğu semtin adını söylüyordu kadın.
'Biz de, biz de!' dedi heyecanla.
'Doğrusi, bız ilk gidiyığ İstanbul'a.
Benim herif Fahriye'nin kocasıyla ortağli iş yapi. O dedığın yerde de ev tutmişlar. Ev gözelmiş. Hele neydi o iş yaptığlari yerın adi?'
'Valla, bi paşa ismidi, Mahmut'ti neydi?'
'Mahmutpaşa!' dedi kadın. Merakını yenemeyip, 'Orada dükkânları mı var?' diye sordu.
Hazal döndü, heyecan ve gurur yüklü cümlelerle anlatmaya koyuldu.
'Valla aslına bağacağ olırsan iş büyükmiş. Yere sergi açilar, geyim meyim satilar. Şimdilığ laf aramızda baci, biraz gizli yapilar bu işi... Belediyeden habersız. Zabıtalar her gün bunlari kovalimiş, bunlar da sokağ sokağ gezıp, sonra gene ayni yere gelilermiş. Bu zabıtalardan biri, Fahriye'nin kocasi tarafgillerden birilerinin kirvesi olimiş. Demiş ki, belediye bıkarsa sızi kovalamaz artığ. Yeter ki sız inad edın. Benım herif de deyi ki belediye o paşa yerde bıze bir yer zimmetlesın, üç ayda bir bina dikerem İstanbul'un orta yerıne... Bızım çocuğlar da orada oğiyacağlar. Allahımdan umaram büyük adam olurlar...'Kum Saatinde Kumkapı Hakkında
Jaklin Çelik'in öyküleri, küçük ilmiklerle birbirlerine bağlanıyor. Öykü kahramanlarını, bir cümle, bir davranışla bir başka öyküden tanımış olduğunuzu anımsıyorsunuz. İstanbul-Diyarbakır Hattı öyküsünün yaramaz erkek çocuklarından biridir kuşkusuz, Sirkeci-Halkalı Hattı'ndaki midye dolmacı delikanlı. Hem Kumkapı'da oturur. Hem de Diyarbakır trenindeki Musto gibi ağzı bozuktur. Değişik bir lehçeyle söver. Ya midye dolması yapmasını nereden öğrenmiştir anası? Midye dolması izleğinde bulması çok zor değil: Mıgırdiç Usta'nın karısı Vartuhi'den kuşkusuz. (Sennur Sezer, Varlık Dergisi)
Kum Saatinde Kumkapı, 2002 yılında Amerika'da da yayımlandı.
İçeriği en son düzenleyen editör: A. G.
Henüz yorum yazılmamış.
Yorum eklemek için
kayıt olunuz.
