Çocuktaki Bahçe
Editörün Yorumu
Müthiş bir kitap. Mizah bir yanda, hüzün bir yanda. Ya da birbirinin içinde..
Alıntı
Ben ölümün, daha doğrusu kendi ölümümün oldu-bittiliğini şimdiden gözümün önünde işlemek istiyorum. Bir alıştırma olarak. Kimselere, ilgililere ipucu vermeksizin. Canımdan kopacağım anı, daha bir iyi gizlemek için yersel göksel seyircilerden. Sorun, bir canlı görünümünü sürdürmek ve seyircileri uzak tutabilmek. Burunları girmesin canımın son yuvarına da. İstediğim, alacaklı, çıkarcı sonsuzluk tefecilerini faka bastırıp vergisiz faizsiz bir ölümün dürüst özgürlüğüne açılmak. İnsan ölürken bütün yaşamı gözünün önünden geçer derler. Bok geçer.Çocuktaki Bahçe Hakkında
İlk kez 1982'de yayımlanan Çocuktaki Bahçe, Sait Faik sonrası öykücülüğümüzün önemli adlarından, İkinci Yeni'nin öyküdeki karşılığı Feyyaz Kayacan'ın (1919 - 1993) tek romanı. Kayacan'ın öyküleri için Selim İleri şunları söylemişti: İroninin yanı sıra şiir, şiirin yanı sıra handiyse tozlanmış bir maziperestlik ve o maziperestlikle için için fokurdayarak alay eden bir yenilikçilik: Feyyaz Kayacan'ın öykülerini ille özetlemek gerekirse, akla ilk gelen bunlar... Bu saptamalar Çocuktaki Bahçe için de geçerli. Ya da Feyyaz Kayacan'ın kendi sözleriyle: Çocuktaki Bahçe iki yanlı bir roman. Bir yanı meddah, bir yanı Kafka. Bu iki öğe, durmadan yer değiştirmekte, birbirini etkilemekte.
İçeriği en son düzenleyen editör: Azime Güç
Henüz yorum yazılmamış.
Yorum eklemek için
kayıt olunuz.