Peter Handke

Özgeçmişi

İlk romanı Die Hornissen (Eşekarıları) 1966'da yayımlandı. İlk oyunu Kaspar ise bundan iki yıl sonra, 1968'de sahnelendi ve Handke'yi savaş sonrası kuşağın en önemli genç yazarlarından biri konumuna getirdi. Max Frisch'in önem açısından Beckett'in Godot'yu Beklerken'iyle eşdeğer bularak övdüğü Kaspar'ı, Publikumsbeschimpfigung (Seyirciye Hakaret), Der Ritt Über den Bodensee (Konstanz Gölünün Üzerinden Geçiş) gibi oyunlar izledi. Handke, bundan sonraki dönemde art arda romanlar ve denemeler yayımlayarak kuşağının en verimli yazarlarından biri olduğunu kanıtladı. Denemelerini topladığı kitaplar arasında en çok ilgi çeken Ich bin ein Bewohner des Elfenbeinturms (Ben Fildişi Kulede Oturuyorum) oldu. Romanları arasında ise Wim Wenders tarafından sinemaya aktarılan Kalecinin Penaltı Anındaki Endişesi, Der Kurze Brief zum langen Abschied (Uzun Ayrılık, Kısa Mektup), Die Stunde der Wahren Empfindung (Gerçek Duygunun Saati), Kindergeschichte (Çocuğun Öyküsü), Der Chinese des Schmerzes (Acıların Çinlisi), Die Lehre der St. Victoire (St. Victoire'ın Verdiği Ders), Mutsuzluğa Doyum, Langsame Heimkehr (Yavaş Yavaş Eve Dönüş) sayılabilir. Handke aynı zamanda kuşağının öteki üyeleri gibi sinemayla da yakından ilgilendi; Wenders'in Falsche Bewegung (Yanlış Hareket) filminin senaryosunu yazdı, Solak Kadın'ı da kendisi sinemaya aktardı.

Handke, 1979 Franz Kafka Ödülü almıştır.

Kalecinin Penaltı Anındaki End..

- Solak Kadın
- Çocuğun Öyküsü
- Kalecinin Penaltı Anındaki Endişesi
- Mutsuzluğa Doyum
- Kaspar
- Don Juan Kendi Ağzından
- Hiç Kimse Koyu'nda Bir Yıl
- Karanlık Bir Gecede
- Tuna, Sava, Morava ve Drina'ya Bir Kış Yolculuğu -Ya Da Sırbistan'a Adalet- Bir Kış Yolculuğu'na Yaz Eki
- İzleyiciye Sövgü Kendini Suçlama
- Konstans Gölü'nden Atla Geçiş
- Bir Yazarın Öğleden Sonrası
- Yineleme
- Yorgunluk Üzerine Deneme